از بچگی همیشه از تابستون و تک تک روز ها و ماه هاش متنفر بودم. نه به خاطر گرما چون عاشق گرمام و فراری از سرما... بلکه چون از ریشه به نظرم بیخوده و بد فقط همین! تیر امسالم جهنمی بود ولی امیدوارم مرداد خوبی پیشروم باشه:) بابت اولین سفرم به رشت هیجان زدم و نمیخوام به خاطر اینکه توی مرداده تلخش کنم قنداب خونم رو.

امیدوار مرداد خبر خوب برسه درست مثل تابستون 1401 که نیمه اول تا پایان مرداد خوشحال ترین بودم. کاش مامان و حافظ درست گفته باشن کاش خدا دستمو محکم بگیره و ول نکنه این بچه رو. مرداد که خبر خوب برسه دیگه تابستون امسال هم به یه ارامش نسبی موقتی میرسم.

شاید حق با سین بود، ارامش مهمه. مهمتر از چیزی که فکرشو میکردم.